Crouwel & Werkman

Image: prints by H.N. Werkman (1944), posters by Wim Crouwel (1970s?)

Yesterday I interviewed Wim Crouwel at the celebration event of Total Identity’s 50th anniversary in Amsterdam. Wim certainly gets older but is still as bright and kind as he used to be. I asked him about his years in Groningen, around the Second World War. Did he see the work of Hendrik Nicolaas Werkman? Yes, his grandparents were the neighbours of Werkman’s friend Job Hansen. He showed him many of the sensational prints when they had only just been made. And no, Wim never met Werkman in person and he considered him of little influence to his own graphic work. The same Job Hansen and Jan van der Zee, both abstract painters and members of the artists’ group De Ploeg, were an inspiration to him. But Werkman, no, he didn’t make the slightest mark on his artistic development.

When the official part of the interview was done I asked Wim again: Are you sure that Werkman hasn’t been of any influence? He might have been there subconsciously when you designed your posters, catalogues, stamps and more. He smiled friendly and said: I really don’t think so – but one can never be sure about these things. I suggested to set up a dialogue of their works in a small exhibition to show what they had to tell to each other. Wim remained friendly but obviously didn’t like the idea and all of a sudden looked tired. The subject took him almost seventy years back to Groningen: a young man within a stone’s throw of Werkman. The tragic and magnificent artist, typographer and printer who probably never stopped looking over his his shoulder.

Eén reactie

  1. Bernard Colenbrander

    Werkman – Crouwel: ik kan me inderdaad een tentoonstelling voorstellen met het werk van beiden. Het is een goede test waard. Hoe ver reikt de vergelijking? Bij allebei is er een sterk reductionisme, die bij Werkman een figuratief beginpunt heeft en bij Crouwel in geen geval. Een vergelijking maken achteraf (door een buitenstaander) is echter iets anders dan het bewust ondergaan van een invloed, laat staan dat die invloed dan ook nog eens als gewenst wordt ervaren. Ik kan de ‘plotselinge vermoeidheid’ van de oude meester dus wel billijken.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: